หมู เนื้อ ไก่ จะแพงขึ้น เพราะค่าขนส่งแพงขึ้น เพราะนำ้มันแพงขึ้น

( เจ๊ แกเอารถขนส่งไปติดก๊าซ NGV นานแล้ว แต่เจ็ชอบคิดว่า แกใช้น้ำมัน)

รถตู้ ขอขึ้นราคา เพราะน้ำมันแพงขึ้น

( ส่งลูกค้าเสร็จเดี๋ยวต้องรีบไปเข้าคิวเติม NGV)

วินมอไซค์ นำ้มันขึ้น เข้าซอยแพงขึ้น

(นำ้มันขึ้น 40 สต. เข้าซอยขอเพิ่ม คนละ 5 บาท.)

นำ้มันแพงขึ้น ปูน แพง ขึ้น

( ไปต่างจังหวัด ลองสังเกต รถปูนมีถังNGV เรียงเป็น ตับ ไต ไส้พุงให้เห็น ) 

น้ำมันแพงขึ้น “ตรึงราคาสินค้า”

(ตรึงราคา แปลว่า ลดปริมาณ)

ค่าเงิน บาท อ่อนตัว

(ต้องซื้อนำ้มันแพง)

ค่าเงินบาท แข็งตัว

(ราคาน้ำมันขึ้นอยู่ที่หน้าโรงกลั่น)

ข้าวสารแพง ขึ้น เพราะน้ำมันแพงขึ้น

(ชาวนาจนลง เพราะชาวนา ไม่ใช่น้ำมัน) 

“ประกาศ พรุ่งนี้ น้ำมันลดลง อีก 40 สตางค์ต่อลิตร” 

(ทุกคนเงียบ………และ เฉยๆไว้ก่อน “รอดูสถานะการณ์”) 

รอดูสถานะการณ์ แปลว่า ให้รอนำ้มันขึ้น

“น้ำขึ้น ให้รีบ ตัก”  ”นำ้ลด ตอ ผุด”

นำ้ตาไหลพรากๆ    ชัก…แง๊กๆๆๆๆๆ     

ลูกค้า ต้องเอาแต่ใจ วันๆก็ร้องจะเอาโน่นเอานี่ ชัก แง๊กๆๆๆๆ

แม่ค้า ก็ ต้องตามใจ ลูกอยากได้อะไรจัดให้ ชักแง๊กๆๆๆๆ

ลูกค้า ต้องไม่เก็บของ เหมือนเด็กเล่นของเล่นแล้วไม่เก็บ อันนี้ไม่ชัก แต่ เดินเชิดไปเฉยๆ

แม่ค้า ต้องคอยเก็บให้ลูกค้า ชักแง๊กๆๆๆๆ

ลูกค้า ต้องต่อรองเก่ง ต่อไว้ก่อน สามบาท ห้าบาท ไม่ต่อ นอนไม่หลับ

แม่ค้า มีไม้ตายที่แม่ค้าชอบใช้คือ “ราคานี้ไม่ได้บอกผ่าน” เอางี้ แถมโน่นนี่ ให้ละกัน

ลูกค้า มักมีความกังวลใจในสินค้าเสมอ ต้องดู ต้องเลือกๆๆ เลือกไปเลือกมา กลับมาเอาชิ้นแรก

แม่ค้า ต้องคอยสรรหามาให้ เลือก ค้นหา เสาะแสวงแทบพลิกโลกเพื่อให้ลูกค้ากลับมาเอาชิ้นแรก

ลูกค้า ไม่ต้องตรงเวลามากนัก ชิวๆๆ

แม่ค้า ต้องตรงเวลา ชักแง๊กๆๆๆๆๆ

ลูกค้า ต้องเล่นตัวแสนงอน โดยคิดว่าใครๆ ก็รักฉัน

แม่ค้า ต้องเล่นด้วย ทั้งๆที่ อยากเอาไม้เรียวฟาดสักที

ลูกค้า คือ พระเจ้า

แม่ค้า คือ แม่ค้า

ส่วนผมเป็นคนงาน  ชักแง๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ :p 

สวัสดี ศามขา 

เคยไปทำรายงานบ้านเพื่อนกันเปล่า ไม่ว่าจะเป็นมัธยม หรือมหาลัย

การออกไปบ้านเพื่อน นอนบ้านเพื่อน เพื่อทำรายงาน คงเคยกันทุกคน

“ไปบ้านป็อด” วันนั้นเพื่อนก็เอาบ้านผมเป็นที่ทำรายงาน ในบรรดาเพื่อนๆ

บ้านผมค่อนข้างHot ที่ถูกใช้ไม่ว่าจะทำรายงาน ทานเหล้าเมา ผมเอง

ก็มีหน้าที่ต้อนรับ จนเก็บกวาดล้าง เป็นเพราะผมมีบ้านที่แยกออกมาอยู่จากบ้านพ่อแม่ ส่วนตัวจริงๆ

เพื่อนจึงชอบกัน ส่วนผมก็ไงก็ได้

มาครั้งหนึ่ง เราก็มีนัด ทำรายงาน กันอีกละ แต่คราวนี้เราก็ทำกันจริง

เราทำงานกันจนเที่ยงคืนกว่า ผมชอบแกล้งเพื่อนที่มาบ้านว่า บ้านผมนะเจ้าที่แรง

ทำไรต้องเกรงใจ ผมเคยเจอมากับตา เห็นกันจะ จะ ผมชอบเล่าให้เพื่อนฟัง

วันนั้น ไอ้แหลม เพื่อนผมมันก็นั่งคุยเรื่องนี้กับผม ไอ้แหลมบ้านมันติดวัด

มันคงไม่กลัว มันชอบคุยด้วยเรื่องนี้  พอเที่ยงคืน

แหลมมันก็ จะไปอาบน้ำ มันทำการเปลียนชุดเหลือแต่ ผ้าขาวม้า

แต่มันบอกว่ามันลืมอุปกรณ์ อาบน้ำไว้ที่รถเดี๋ยวเดินไปเอา

มันหายไปประมาณ 5 นาทีเห็นจะได้

แล้วไอ้แหลมมันก็วิ่งมาหน้าตั้งพร้อมกับร่างที่เกือบเปลือย

มันเหลือกางเกงในตัวเดียว ผ้าขาวม้าหายไป มันหอบๆ แฮกๆๆ หน้าซีด

มันบอกว่ากูเจอแล้วมึง น่ากลัวฉิบหาย

“อะไร มึงเจออะไร”

ก็เจ้าที่ๆมึงเล่าไง ไอ้เ..ี้ย แม่ง มาครึ่งตัว น่ากลัวฉิบหาย 

ไรวะ เป็นไง  มันเริ่มเล่า ก็ตอนแรกกูก็ไปเอาของที่รถ

กูกำลังหาของที่ท้ายรถสักพักลมมันพัดมาเย็นๆ กูก็ไม่สนใจไร

แต่มึงแม่งมีกลิ่นหอมๆ ฉุนๆลอยมา กูก็เสียวสิ พอกูเงยหน้ามองรอบๆ

แม่งยืนอยู่ใต้ต้นไม้ กูก็โกยเลย

แม่งมาครึ่งตัว  เห็นกับตาเลย น่ากลัวฉิบหาย

มันเล่าใหญ่ ผมก็กลัวเหมือนกันนะ (-_-!) ไปเอาของเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ กูกลัว

“เฮ้ย”

มึงเจ้าของบ้านเค้าไม่มาหรอก

“ก็ได้”  ผมเดินนำหนา้ แมนมากแต่ก็กลัวไอ้ที่เล่าก็อำมัน

เจอจริงเป็นไงเนี่ย

ผมเดินมาที่รถมัน ทุกอย่างยังเปิดค้างอยู่ ผ้าขาวม้าร่วงอยู่ที่พื้น

ผมเก็บให้มัน ลมพัดมาเย็นๆตามด้วยกลิ่นหอมๆ เอาแล้ว

หันไปไอ้แหลมมันเงียบ แต่มันทำหน้าเหมือนกันว่า

“กูว่ามาอีกแล้วแน่เลย”

ผมหันไปถามมัน เพื่อให้มีเสียง มึงเห็นตรงไหน แหลมบอก ต้มไม้โน่น

ผมหันไปมอง ใจหล่นไปตาตุ่ม มันเหมือนมีคนยืนอยู่จริงๆ

นุ่งผ้าขาวม้าเก่าๆ มาถึงเอว เห็นเงาขาดำๆ ดูน่าจะอ้วนๆ ข้างบนไม่มี

ผมตัดสินใจเดินไปดู กลิ่นแรงปะทะจมูกขึ้นเรื่อยๆ แล้วผมถึงกับ

ปล่อยก๊ากออกมา กลิ่นที่ได้นะเป็นกลิ่นต้มโมกต้นใหญ่ หอมฉุน

ส่วนที่ยื่นอยู่ก็เป็นโอ่งที่ แม่บ้านของบ้านแม่ผม ดันเอาผ้าขาวม้าเก่าๆ

มาซักแล้วไปพาดไว้ที่โอ่ง  55555 ผีโอ่ง

ไอ้แหลมมึงไม่เจอเจ้าที่บ้านกูหรอก มึงเจอผีโอ่ง เข้าให้แล้ว 555

มันวิ่งซะผ้าหลุดเลย แม่งเจอผีโอ่ง ผมกลับมาแซวมัน ไอ้แหลมเจอผีโอ่ง ดึงผ้า หลุดเลย 5555 

ตอนนั้น ม.6 ผมกลับบ้านมึดแล้ว นั่งรถ ปอ12 แล้วก็ไปเจอ สาวคนนึง โหปิ้งมาก ขนาดที่ว่า นั่งชั่งใจมาตลอดทาง เอาไงดีจีบไงดี แล้วก็ตามแบบเดิม คือ ลงตามไปบ้าน 555 มุขเดิมเลย เธอลงก่อนถึงบ้านผมประมาณ 5 ป้าย ผมรีบลงตาม ผมว่าเธอรู้นะ แต่ตอนนี้มาแล้วกลัวโดนด่าก็กลัว ผมเลือกที่จะเดินอยู่ห่างๆ เธอต้องนั่งรถเข้าบ้าน เป็นมอเตอร์ไซค์ที่มีที่นั่งข้างๆนั่งได้ประมาณ 4 คน  มีนั่งไปแล้วสอง เธอเป็นคนที่สาม ผมเป็นคนที่สี่ 555 ไปไหนก็ไป รถมอเตอร์ไซค์วิ่ง เข้าไปในหมู่บ้านผมก็พยายามจำทาง โดยเหลือบมอง เธอเป็นระยะๆ  คนแรกลง คนที่สองลง เหลือผม กับเธอ  รถจอดหน้าบ้านเธอ เธอลง ยืนอยู่หน้าบ้าน คนขับมอเตอร์ไซค์ก็จอดอยู่ “ทำไมมันไม่ไปต่อ แบบนี้เค้าก็รู้ดิว่าตามมา”ผมนึกในใจ  คนขับมอเตอร์ไซค์หันมาถามผมว่า บ้านน้องอยู่ไหน 5555 ผมคิดว่าแกคงจำคนที่มาใช้บริการได้เพราะเวลากลับบ้านคนเรามักจะเป็นเวลาแต่ผมแปลกหน้าเลยไม่รู้จะไปส่งที่ไหน เอาไงดี “ไปอีกสี่หลังพี่” พี่มอไซค์ถาม “แน่นะ”  ครับ อีกสี่หลัง ตามองเธอ ปากบอก อีกสี่หลัง เธอหันมามองยิ้มให้ โหยหัวใจเนี้ยเต้นแบบสุดๆ เลย พี่มอไซค์ พามาบ้านหลังที่สี่ ส่วนตาผมก็มองแต่เธอไม่ห่างสายตา 

    มอไซค์จอดแล้วบอกผม “ถึงแล้ว” ผมหันไปถามพี่เท่าไหร่ 5บาท โถ่ 5 บาทจ่ายได้อยู่แล้ว พอก้าวลงจากมอไซค์ คุณเอ้ย สิ่งที่มันตั้งอยู่หน้าผมมันบ้านร้าง ในหมูบ้านนี่หน่า มีหญ้ารกๆ หน้าต่างปิดมึดไม่มีแม้แสงไฟ คุณครับ เส้นเสียวสันหลังเนี้ยลั่น ดันไปถึงขนบนหัวตั้งชู ขนาดผมเกรียนนะ มันรู้สึก สัมผัสที่สามได้เลย  กูว่าแล้วไม มันถามว่า “แน่นะ “ ไอ้เราก็ไม่ทันมอง  มัวแต่มองหน้าเธอ  แล้วพี่ก็รีบบิดทิ้งผมเลย ด้วยความที่ พี่แกจอดหน้าบ้านเธอนานกว่าปกติ ทำให้พ่อเธอ ที่รออยู่ เดินออกมาดูหน้าบ้าน ผมที่ยืนอยู่หน้าบ้านร้าง ทำไรไมถูกเลย ทำท่าเป็นกดกริ่งหน้าบ้านร้าง แบบผมกลับมาแล้วครับ เปิดตูหน่อย คุณคิดดู กดกริ่งหน้าบ้านร้าง ตอนสองสามทุ่ม เกิดมันมีไร 

โผ่ลออกมา มิต้องวิ่งกันป่าราบหรอ ผมทำเป็นรอ จนพ่อเขาเดินเข้าบ้านไป  ใจก็ นโม นโม ไม่ต้องเปิดประตูรับผมนะ ผมรีบสาวเท้าออกจากตรงนั้น คราวหน้าจะไม่บอกแล้ว อีกสี่หลัง น่ากลัวมาก วันนั้นกลับมาฝันถึงเธอทั้งคืน เธอน่ารักจัง กับ  “บ้านหลังที่ส”ี่  บรื้อๆ…….

ตอนต่อมา….

    แล้วผมก็ได้เบอร์โทรที่บ้านเธอมา ได้คุยทางโทรศัพท์กันสองครั้ง ครั้งนึงเป็นพ่อเธอ55 รีบวางแทบไม่ทัน แล้วก็อีกครั้งเป็นเธอ เธอมีแฟนแล้วเป็นเพื่อน โรงเรียนเดียวกัน จ๋อย….เลย แต่ผมก็ยังจำเธอได้เสมอ ครั้งหนึ่งผมเห็นเธอทางทีวี เธอไปเป็นผู้ประกาศข่าวชั่วคราว เธอยังคงความน่ารักเหมือนเดิม  

มันเกิดตอน ม.4   ผมเริ่มเก๋าขึ้น  แล้วที่คิดก็คงเป็นเรื่อง แฟน ด้วยความที่เป็นโรงเรียนชายล้วน ตุ๊ดน้อย เราไม่ค่อยได้เจอสาว ดังนั้นการเจอสาวเป็นเรื่องใหญ่ที่จะทำอะไร อะไรก็ตื่นเต้นไปหมด “เสี่ย” เพื่อนซี้ของผมตั้งแต่ม.1 มันบอกว่ามีน้องสาวอยู่ ราชวินิต  อ้าเข้าทาง ราชวินิต มันห่างจาก โรงเรียนผมประมาณถนนนึงได้เราจึง คิดว่าจะเอาน้องสาวห่างๆ มันเป็น หนูทดลอง ในการจีบสาวครั้งแรก เราไปรอที่หน้า โรงเรียน “เฮ้ยน้องกูมาแล้ว“ ในใจน้องสาวมึงน่ารักเหมือกันนี่หน่า  “สวัสดีครับ จะไปไหนหรอครับ” นี่….เป็นไง จิ๊กโก๋ถามสาวครั้งแรก  “ไม่ตอบ” แป๋วๆๆ 555  แล้วก็เหมือนคิดขึ้นมาได้ ว่าถามไปได้ไงเนี่ย ก็เลิกเรียนเด็กตอนนั้นจะไปไหน นอกจากกลับบ้าน “ไอ้……..” แล้วเค้าก็เดินผ่านไปยืนรอรถเมล์ที่ป้าย ด้วยความ ซ่าส์ เราก็เดินตามห่างๆ แล้วยิงคำถามต่อเลย  “ไปส่งไหมครับ “ แหม่ เท่ห์ซะ “ไม่ตอบ” 555  

    ไม่ได้ ลูกผู้ชาย ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก รถเมล์สาย 201 อนุสาวรีย์ จอดเทียบ น้องเดินขึ้นด้านหน้า จิ๊กโก๋วิ่งตามขึ้นข้างหลัง กะแบบว่าพอรถออกเราก็ใช้โอกาสในรถ ได้พูดคุยกันเพื่อทำความรู้จักเราจึงรีบดันตัวเข้าไปในรถแทนที่จะห้อยริมประตู เสียง พ.ข.ร เข้าเกียร์ หนึ่ง ดังแก๊กๆ เราก็ดันตัวเตรียมเข้าไปคุย เสียงกริ่งดังตามมาก่อนที่ พ.ข.ร จะกดคันเร่ง  พร้อมกับการเดินลงของน้อง ส่วนผมกับเพื่อนติดอยู่กลางรถกับ พ.ก.ส เดินถือกระบอกข้าวหลาม ขบได้ดัง แซ๊บๆ น้องลงไปแล้วยืนยิ้ม ที่ป้ายรถเมล์ เราได้แต่มองลอดหน้าต่าง กับหน้าเจื่อนๆ พ.ข.ร กระชากตัวผมออกจากตรงนั้น นี่แหละครับการจีบผู้หญิงครั้งแรก ของผม ทำเอาผมหมดความมั่นใจเรื่อง จีบหญิงไปเลย ผมไม่กล้าจีบหญิงอีกเป็น เวลาสามปี ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมติดเล่นบอล เล่นทูกวันตัวเหม็นเหงื่อและดำ เลยไม่ไปสนใจและ ไม่มีหญิงมาสนใจ…… 

ป.ล 

พ.ข.ร =   พนักงานขัดขวางความรัก

พ.ก.ส =  พนักงานเก็บสตางค์ ที่ไม่รู้ มาเก็บไรตอนนี้เนี่ย